Зарулі ў Акцябрскі

Шматфункцыянальны комплекс "Мінск-Мір" - гэта раён сучаснай забудовы, размешчаны ў экалагічна спрыяльнай частцы Мінска, практычна ў самым цэнтры сталіцы. На сённяшні дзень – гэта найбуйнейшы інвестыцыйны праект не толькі ў Беларусі, але і ў Еўропе. Прадугледжана будаўніцтва 3 000 000 квадратных метраў нерухомасці, 60% з якіх – жылая забудова, а астатнія 40% забудовы будуць аддадзены сацыяльнай інфраструктуры. Прыкладна 150 000 чалавек будуць жыхарамі гэтага цудоўнага комплексу, які смела можна назваць горадам у горадзе. Комплекс складаецца з кварталаў, якія ўключаць у сябе каля 100 дамоў. Кожны дом і квартал мае сваё ўнікальнае імя, напрыклад « "Квартал чэмпіёнаў», «Квартал сусветных танцаў», дома «танга», «Фламенко», "Пекін" і г. д.

Аэрапорт Мінск - 1 быў адкрыты 7 лістапада 1933 года, тады адсюль вылецеў першы самалёт К-5.

Вясной 1934 года сюды прыбылі тры самалёты па‑2, якія належалі смаленскаму авіяпадраздзяленню спецпрымянення Маскоўскага ўпраўлення грамадзянскага паветранага флоту. У 1935 годзе былі адкрыты першыя рэгулярныя рэйсы паміж Мінскам і сямнаццаццю райцэнтрамі Беларусі, а ў 1936 годзе быў адкрыты першы паштова-пасажырскі рэйс паміж Мінскам і Масквой.

Да другой паловы 1930-х гадоў быў збудаваны першы капітальны будынак аэравакзала (Сучасны адрас вуліца Караткевіча, 9А), у якім з канца 1950-х размяшчалася медыцынская служба грамадзянскай авіяцыі. Сучасны будынак аэравакзала быў пабудаваны ў 1957 годзе па праекце архітэктара г.у. Заборскага і таксама захаваўся да цяперашняга часу практычна ў першапачатковым выглядзе. У 1976 годзе побач са старым будынкам было ўзведзена новае, дзе размяшчаліся касы і зала чакання.

Імя Цімафея Цярэнцьевіча Рамашкіна вядома сярод лётчыкаў БССР і ўсіх тых, хто так ці інакш звязаны з рэйсам № 365 па маршруце Талін – Мінск – Ленінград, які выконваўся 8 студзеня 1954 года. Менавіта тады які прайшоў Вялікую Айчынную вайну Цімафей Цярэнцьевіч здзейсніў сапраўдны подзвіг. Гэты чалавек амаль усё сваё жыццё аддаў працы з авіяцыяй. У вайну ён служыў бортмеханікам, а пасля яе заканчэння сышоў у грамадзянскую авіяцыю. 8 студзеня 1954 года экіпаж самалёта Лі-2 як звычайна здзяйсняў пералёт у Ленінград, але на борце здарылася надзвычайнае здарэнне: два ўзброеных бандыта ўварваліся і спрабавалі захапіць самалёт. Дзеянні Рамашкіна, які паспрабаваў абясшкодзіць тых, хто нападаў, дапамаглі астатнім членам экіпажа адбіць атаку бандытаў. Сам жа Цімафей Цярэнцьевіч быў смяротна паранены і на наступны дзень ад атрыманых траўмаў памёр у бальніцы. Пасля яму пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. У 1964 годзе ў скверы каля аэрапорта Мінск-1 з'явіўся помнік Цімафею Рамашкіну, які ўяўляе сабой бюст героя на высокім пастаменце. Ззаду бюста бачны скіраваны ўвысь самалёт. Аўтарамі манумента выступілі скульптар г.Поснікаў і архітэктар Г. Заборскі.

Палац культуры і спорту чыгуначнікаў ведаюць усе сталічныя жыхары. Яго без перабольшання можна назваць адным з асноўных культурна-спартыўных цэнтраў г.Мінска, дзе штодня з цікавасцю праводзяць час, адпачываюць, займаюцца рознымі відамі творчасці, аздараўляюцца як дзеці, так і дарослыя.

На вуліцы Варанянскага, недалёка ад Палаца культуры чыгуначнікаў, можна ўбачыць паравоз Эр 789-94 – сапраўдны сімвал эпохі, бо менавіта такія паравозы згулялі найважную ролю ў эканамічным развіцці СССР, а іх эксплуатацыя працягвалася аж да 1971 года.

Гэты паравоз быў пабудаваны ў 1953 годзе, і за сваю доўгую гісторыю ён адслужыў каля 30 гадоў. У 2008 годзе яго аднавілі ў мінскім лакаматыўным дэпо, пасля чаго ён зноў вярнуўся на сваю гістарычную стаянку.